wederwaardigheden van beide zijden van de immense oceaan - vrede is lastig te bereiken

het eerbiedwaardige Knickerbocker Hotel te NYC
zal 14/15/16 october onderdak bieden aan deelnemers
aan de Skift Travel Conference - een jaarlijks terugkerend evenement van de grote reisorganisaties dit jaar evenals bij het 0-festival in '14 gehouden te New York in het Duggar Greenhouse - Brooklynn - wij geven de reuzen even alle tijd om op adem te komen en presenteren enkele beeldplaatjes die wij n.a.v. de aankondiging voor het grootse Festival of Travellers in een heldere korte tekst konden bemachtigen - uiteraard viel dame Cleia met kleine Treesje aan de hand niet op in de menigte zakenlieden die zich had vergaderd in de lounge van het Knickerbocker - serie hauser orkaner stoor gedicht hier onder aangeboden te Uwer attentie:
______________________________________________________________________________

- voordat men zou kunnen spreken van een gelukkig toeval is die middag kleine Treesje onverwachts weggetrokken van een tafel met daaraan een stoel - je zou toch denken gaan - juist toen zij met haar wijze neusje boven een verzilverde botervloot zweefde gebeurde het voorval - zij zou nog licht met dat neusje in de boter gevallen kunnen zijn indien het vlootverzulleverde vlootje niet op die zevenkantige kleurig versierde maar toch met een smetteloos wit linnen tafellaken gedekte ovalen hotelmeubel van kennelijk een dure notenhouten makelij en dit exemplaar van New England vakmanschap zoals men die inderdaad slechts in gerenommeerde openbare ruimtes aan de overzijde van de grote oceaan kan vinden was ook nog eens voorzien van stevig steunend onderwerk door temet 6 zware eiken balpoten eindigend in brede leeuwenklauwen was geplaatst naast een grote hotelporceleinen schotel met plakken roserode rulle ardenner ham, aan de overzijde van de voorzijde met rococo handgreep van deze schaal was neergezet de van de plakken resterende nassieve hele ham altijd nog aanzienlijk van aanblik en aanschouwen - de jambon d' ardennes is gekookt op speciale wijze na de overtocht per rechtstreekse vlucht vanaf Brussels  Saventhem  naar JFK USA in de koeling van the plane gourmet over 6 uren te hebben volstaan' stond op een mooi uitgevoerde kaart met ebonietlijst gescghreven ter linkerzijde van de vriendelijk ogende gastvrouw die zo van de Brugse Markt scheen te zijn aangewingd met haar ruw blauwe kleedje en het schorteke met heur blonde krullen die haar hoge konen en gulle mond omsierden, je, kuiltjes in de wang - 'Amerikaans publiek is heel fijn publiek, maar de mensen erstaan er de kunst niet om oe toe te spreken' althans dat vindt dees Janeille nog altijd -

 horen wij: 'waar kan ik haar ontmoeten en aan het klokske van haar stem mij persoonl;ijk overtuigen van het gelijk?'

naar aanleiding van het overlijden van de zeer beminde vriend Patrice enkele woorden mede van the Clen

'de baai van de steile rots' -
 - moeilijk bewoonde Montecristo eiland -
'picsy gift in the honor of my dear Patrice/

ashelly

enkele regels uit het in Yahoo weergegeven merendeels vertaalde interview naar aanleiding van het overlijden van "ce Monsieur Patrice"

_________..................''''''''''_______________________________

"We always worked together with passion," Pierre Boulez commented learning Chereau had died, continuing him:

"What made his work stand out was the extreme precision with which he created a character out of the slightest figure," Le Monde reports Boulez.... "I always felt confident with Chereau - when he wanted to try something out I always told him 'yes'." The Clen sadly tones: 'M. Patrice was earnest in this relation between the actor and his director he's been famous with among any crews of France vocatile.'

Chereau also turned his talents to the cinema, producing films while he also worked in theatre and opera. His first efforts in the 1970s were not critically acclaimed. But nobody ever met a Chereau not involved in some kind of art work.

'Miraculous Landing' or 'the 112'  -
an aquarelled etching by Paul Klee - 1920

The years 80's gave highlighting the succes: he won a Cesar, the French equivalent of the Oscars, for best screenplay in 1983 for "L'homme blesse" (The Wounded Man) - Seanclen: 'une film existentialiste'.

His film "La Reine Margot" (Queen Margot) won the Jury Prize and best actress prizes at the 1984 Cannes festival. Five Cesars followed the next year. 

'Undecided by all fame fancy given his artistic productions Monsieur Patrice Chereau worked infatiguably on joining our companionship style mid years '80. He attached to the results a different characterization for the efforth results.' 

'Under Chereau's direction in the field-exploration of my mission 'his France' would save the voltage jumps the years '90 have given sight into overcoming some blocking social errors & terrors. Explaining the Clen the issued themes seemingly only Monsieur Patrice showed a set-in sensitivity for that time. Patrice had made a study in the conditioned limitation for an artificial world brotherly the facts and exigencies for productivity, consumption needs and negociations between those pillars of state concern got a good time to become displayable like I remember, Patrice: 'j'en demande tout-Paris sur cela objets de chance, sauf toi ne personne m'a su repondre' | 'About the enigmatic concern which became in 2015 a subject of discussion in any normal life appearable, he has been giving the same questions to the public he was feeling in the '80ies coming nearer. Years before the theme was obviously needing a back-up he conceived the 'vague' of cherished artful display FranceTele shows evening after evening and only Chereau made the reasons of public dispute differ from all role of importance the internet screen reached in french family life.' 

a room with a view / uitzicht op een ommekeer van de richting

Glen Brittle.
Posted by Isle of Skye on zondag 21 september 2014

Nu wij derhalve leven in een kamer met uitzicht op een parkeerterrein en in de kitchenette een fijn meer intiem balkon dat in de hoftuin ziet, ligt het mij voor de gelukkige hand die natuurlijkerwijs zoekt om iets te doen te hebben, en nog mooier zou dat zijn het zonder meer poen erbij te kunnen stellen, sommige mensen zeggen liever 'om toch maar iets om handen te hebben', ga ik uiteraard een beetje de omgeving waar ik nu ben anders beleven en op meer mogelijkheden toetsen dan ik er tot nu toe in had waargenomen. In de lien (frans voor link) hierboven aan dus komt in beeld het eerste waar ik terecht kwam toen ik ging zoeken in het verhaal van achtergrond, afkomst en betrekkelijkheid, logisch is het niet in directe zin maar de foto van deze plek die genoemd is Glen Brittle werkt op mij in als een beeld dat het beste staat in het kader van de rubriek 'het parkeerterrein voor'. Het gaat om een nogal wijds te noemen uitzicht op een baai, die in de zee uitkomt en de foto laat zien de maar nauwelijks zichtbare horizon, een landschap dat ik wel al eens eerder heb gezocht maar nog nooit zo herkenbaar fris en nieuw bezag. Daarbij is het goed om te bedenken dat je meestal in Schotland het gevoel krijgt dat je aan het einde van de wereld bent gekomen.

titels: "Julien Cleophas - Clefforth geheten - ziet de
brandende braamstruik wat het hem aangaat" -
- naar originele foto/- al aht'ram -
- altr:  'Lord Darnley in the icy dessert' -

 Al was het maar vanwege het interessante van het onderwerp dat overigens ook voor mij heel nieuw is en heel fris, vertel ik van deze dingen die zowel om verstandige als om persoonlijke redenen alweer voor heel wat tijdsperiodes en voorziende nog te behandelen vraagstukken ik terugvond in Schotland, of de landen die dan zo door ons genoemd worden, ik denk dat het voor ons hier in den lagere lande het beste geheten kan zijn het land van Alba zoals de Schotten hun Gaelic Highland wel noemden. De logica ervan zij dat wanneer wij dan toch in de lage landen woonachtig zijn, het niet onverstandig mag heten eens op zoek te gaan naar waar het de hoge landen heet.

de berkenboom wordt ook wel
genoemd de witte boom - alba tree -
ingedikt berkensap is voor veel
kwalen heel heilzaam -
je hebt ook 'Berken Haarwater' 

een vergezicht dat hoe wijdser het is hoe
dichter het landschap mij bij mezelf brengt -
voor de fotograaf heeft de plaats met de vuurtoren een naam -
voor mij kent dit landschap geen geschreven naam = 

rusty machine | Free backgrounds and textures | Cr103.com / een ontmoeting/

rusty machine | Free backgrounds and textures | Cr103.com

Butcher's Row - Hereford - 1815

bewegende abstracte beelden voor het junkske dat niet kweelt: web cinema Paul imagues

De Heer van de engel Metternich heeft mij toegezegd, dat ik op den zondagnamiddag wel een uurtje buiten zou mogen zijn in de hem mij voor ogen staande weggelegde toekomst. Hij keek mij bij die woorden breed glimlachend maar wat somber ziende uit zijn dofgrijze ogen starend aan, de ingetogen stem fluisterend vertelde mij dringend, dat ik dan foto's nemen mocht zovee als ik er wilde, naar keuze was dit af te wisselen met een uurtje tekenles maar daar kon hij mij dan wel bij assisteren hetgeen goedkoper uitkwam.

Ik vind de Heer von Metternich een uiterst boeiende, edoch zeer vermoeiende en ook altoos besnoeiende, zich overal mee bemoeiende en vriendelijk nogal gepoeierde gepolitoerde man waarvan ik bij den aanvang van onze diplomatieke bezigheden meende dat deze mij in een eerste verbaal belang wel bij zou willen staan en hij beloofde toen dat ons tesamen het wachten was hem te geleiden op weg uit de prutserijen van de psychiatrische marchandisen en de antichambres van het gemeentelijk raderen, hij gaf aan dat bij het zien van een bord vol rijstebrij met gekookt ei van dat bijzonder aardige theehuisje dat hem gewezen was te Loon op Zand, toen hij daar plotseling in zijn koets passeerde en daarnaar uit een merkwaardige nieuwsgierigheid die hij zichzelve maar heel moeilijk kon bekennen, geinformeerd had, en de vriendelijkste kelner die ik in dat theehuisje dat een naam heeft als 'in de drie lelien' mij kende, het gevraagde naar het koetsraam dat hij schuin geopend hield om beter naar de benen van de kelner die geheten was Lazzio te kunnen zien, had gebracht hem. zo zeide hij zachtkens in vertrouwen met de vinger op de bovenlip, toch een vreemd gevoel in de buikstreek overvallen had, de bedoeling derhalve, zo sprak de vorst van in het buitenraam uit zijnen koets, zijn leerling was maar weer eens per luchtballonvaart in dat Loon voor hem opgevers gepoetst, men kon immers niet weten wat de Graaf van Loon heden te bieden geven zou - wo der Klemenz sich zerklankt hat man immer grossen spass - dat hij met mij in deze koets zich spoeden zou naar het beloofde land, want naar hij bij 't ontbijt gewoon was, zo sprak deze man het plechtig uit, liep het hem met melk en honing minder verontrustend af, en jij, zo zeide hij met mededogen mild gestemd, zou in de buit die dan ter gading komt, gerust wel mogen delen naar het mij althans heden hoffelijk's verder bekomt.