Posts tonen met het label Holy Mary. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Holy Mary. Alle posts tonen
dinsdag 6 oktober 2015
ik word naar mijn indruk valselijk beschuldigd van verraad aan eigen zaak | de zaak luidt: mijn trouw aan het Oranje Huis blijft onverdeeld
Lange tijd rond te lopen met telkens hetzelfde gevoel van onwerkelijkheid en het identiteitsverlies dat daarbij hoort wordt op den duur heel vervelend en kan mij ook fataal worden zoals het dat elke mens zou zijn die uit zijn rechten gezet door verraderlijke hand nu ook nog dragen moet de beschuldiging van verraad en andere onrechtmatigheid aan hetgeen naar gewoonte en bij recht mijn vrijheid is, mij te hechten aan hetgeen ik mij verkozen heb als dat mijn goede zaak en in vertegenwoordiging van aandacht te dienen die daartoe aangewezen en geboren zijn deze zaak te dienen of te verdedigen of te vertegenwoordigen -ik bedoel dat ik na eenmaal te zijn gezonden niet dan na voor zo een keuze te zijn gesteld of ik deszulks wel als mijn zaak eveneens mij toerekende, of ik verkoos mijn leven te wijden aan een dienst aan het belang van Nederland, tot dan toe door mij wel beschouwd te zijn mijn eigen land doch in zo'n keuze is opgenomen dat de wezenlijkheid van het eigene in dat belang dat dus het belang is van ons land verandert in een tegenoverstaande zaak, derhalve werd de keuze of ik wel wilde dienen het belang van deze Nederlanden hoe dan ook mij tot een verantwoordelijkheid te rekenen als die het mijn landen zijn en ik heb daarbij mijzelf de keuze opgelegd en altoos daarin mijn vertrouwen dat ik niet meer had te nemen dan hetgeen kwam in dat het mijn gezichtsveld was, welnu, ik achtte ingesloten in het belang van de Nederlanden de wederwaardigheden van de Kroon zo goed als het mij mogelijk was te volgen en trouw te blijven aan het erfrecht van die geboren zijn in de familiale betrekkingen van het Huis van Oranje en Nassau - hoe moeilijk mij dat somtijds ook gevallen is, ik ben daarna van de specifieke inhoud van mijn keuze voor het belang van het Huis van Oranje nooit afgeweken en de zaak is voor het overige, hoewel ik weet dat niets hetzelfde is gebleven in de dynamiek van deze Nederlanden die ik ook en meer dan dat ben gaan beminnen als het land van mijn belang en voor mij eveneens een verder reikende verantwoordelijkheid geworden in mijn keuzes als hierboven dan ik ooit voor mijzelf zo had bedacht dan wel verwacht vanuit een eigene betrekking - hoewel ik zelfs de indruk kreeg dat het belang in de Nederlanden als naar traditie in vaste hand bij vertegenwoordiging van leden van het mij bekende Koninklijke Huis van Oranje was omstreden geraakt en werd bediscussieerd heb ik niet anders willen doen dan deze mijn vrijheid te behouden in het aanhouden van mijn recht om in die keuze die ik had erkend als mij bestemd en ik deze had herkend als deze mij een goede zaak zijnde, ik heb deze vrijheid willen handhaven zelfs tegen beter weten in alsook toen bleek dat deze mij verkozen zaak te dienen gewerd tot het bekende veronderstelde geweten van een voor allen was geworden de zaak in tegenstelling tot hetgeen ik werd gehouden te zijn aangenomen een positie van het allen tegen een was het bestaan van mijn persoon verworden en ik heb geleden zonder vreugde aan te zien dat het door mij afgewezen indachtenis van verstoord geheugen zelfs een plaats verkreeg in het denken en de overtuigingen van juist dezelfde leden van dit Huis van Oranje in vertegenwoordigende zin, en als de vogel in de Oriflamme ben ik mijn eigen weerwil mogen ontstijgen in de bemerking dat deze trouw tot uitdrukking thans kwam in de feitelijke bewustwording dat ik hetzelfde principe als het mij toekomende dien en daarin mijn behouden huis altoos evenzeer gehouden ben - het ligt evenwel niet en ik stel dit meer vast in de volle verantwoordelijkheid nemende tot de mijne dat mijn stem verder reikt dan die geroepen was tot koninklijke plichtsbetrachting in de lijn van die in de dienst aan het principaliteitsgehalte delen te spreken voor de een de andere en voor zijn tijd van vrije keuze geroepen te zijn te aanvaarden als de plicht waarin persoonlijke belangen anderen weer doen besluiten ons te wijzen op die plichten verbonden met de vriendelijke zorgzaamheid waarmee in het Koninkrijk der Nederlanden de leden van dit Huis werden omringd altoos en nog behouden zijn deze plaats in te nemen. Alles is thans onderzocht en het goede daarin bleef het ons behouden deel. Het Koninkrijk der Nederlanden in vertegenwoordigende zin als zijn belang te rekenen is in het mij gegeven principe eerstens wezenlijk de plicht die elke burger van dit Rijk van vrije keuzes tot de zijne rekenen mag en wordt geacht, veel verder wil ik thans in mijn onverzettelijkheid niet gaan. . .
Labels:
beroepen,
First,
Holy Mary,
Huis van Oranje,
rechtspraak,
verzet,
vision,
waarde,
waardigheid,
waarheid waard,
welcome
Locatie:
Damrak, 1012 Amsterdam, Nederland
zondag 6 september 2015
naar aanleiding van het overlijden van de zeer beminde vriend Patrice enkele woorden mede van the Clen
![]() |
| 'de baai van de steile rots' - - moeilijk bewoonde Montecristo eiland - 'picsy gift in the honor of my dear Patrice/ |
![]() |
| ashelly |
enkele regels uit het in Yahoo weergegeven merendeels vertaalde interview naar aanleiding van het overlijden van "ce Monsieur Patrice"
_________..................''''''''''_______________________________
"We always worked together with passion," Pierre Boulez commented learning Chereau had died, continuing him:
"What made his work stand out was the extreme precision with which he created a character out of the slightest figure," Le Monde reports Boulez.... "I always felt confident with Chereau - when he wanted to try something out I always told him 'yes'." The Clen sadly tones: 'M. Patrice was earnest in this relation between the actor and his director he's been famous with among any crews of France vocatile.'
Chereau also turned his talents to the cinema, producing films while he also worked in theatre and opera. His first efforts in the 1970s were not critically acclaimed. But nobody ever met a Chereau not involved in some kind of art work.
![]() |
| 'Miraculous Landing' or 'the 112' - an aquarelled etching by Paul Klee - 1920 |
The years 80's gave highlighting the succes: he won a Cesar, the French equivalent of the Oscars, for best screenplay in 1983 for "L'homme blesse" (The Wounded Man) - Seanclen: 'une film existentialiste'.
His film "La Reine Margot" (Queen Margot) won the Jury Prize and best actress prizes at the 1984 Cannes festival. Five Cesars followed the next year.
'Undecided by all fame fancy given his artistic productions Monsieur Patrice Chereau worked infatiguably on joining our companionship style mid years '80. He attached to the results a different characterization for the efforth results.'
'Under Chereau's direction in the field-exploration of my mission 'his France' would save the voltage jumps the years '90 have given sight into overcoming some blocking social errors & terrors. Explaining the Clen the issued themes seemingly only Monsieur Patrice showed a set-in sensitivity for that time. Patrice had made a study in the conditioned limitation for an artificial world brotherly the facts and exigencies for productivity, consumption needs and negociations between those pillars of state concern got a good time to become displayable like I remember, Patrice: 'j'en demande tout-Paris sur cela objets de chance, sauf toi ne personne m'a su repondre' | 'About the enigmatic concern which became in 2015 a subject of discussion in any normal life appearable, he has been giving the same questions to the public he was feeling in the '80ies coming nearer. Years before the theme was obviously needing a back-up he conceived the 'vague' of cherished artful display FranceTele shows evening after evening and only Chereau made the reasons of public dispute differ from all role of importance the internet screen reached in french family life.'
Labels:
beroepen,
biggles,
Burgenland,
Doge,
First,
Frank,
George Clifford,
High Steward,
Holy Mary,
liberiana,
London,
Romania,
rosegarden,
samenwerking,
valeur,
Vermont
Locatie:
2681 Monster, Nederland
vrijdag 4 september 2015
over Mary Queen of Scotts en andere omstandigheden - post onvoltooid - voorlopige aanslag inkomensbelasting
"France-002051 - Spring in the Grotto (15588362637)" door Dennis Jarvis from Halifax, Canada - France-002051 - Spring in the Grotto. Licentie CC BY-SA 2.0 via Wikimedia Commons.
Van een heilig geloof kan men ook veel leren, zoals Sint Paulus doet schrijven: geloof leidt tot kennis -
- ik geloof in redelijke zin dat het beschouwen van de ondergegeven video opname naar de film The song of Bernadette' het beste is voor de lezer - de opname wordt geroemd als accuraat volgende hetgeen historisch bekend is over de wonderen van Lourdes - er bestaat naar ik mij herinner ook een Australische speelfilm waarin de hoofdpersoon Bernadette is geheten maar deze heb ik niet, helaas, kunnen achterhalen//
- Het wonder van Lourdes betreft een heel essentieel gegeven waarvan het eenieder vrijstaat waarde en geloof te hechten aan wat zijn of haar interpretatie is van de woorden: 'Je suis l'immaculee concepcion' - vrij vertaald luidt dat: 'Ik ben de zuivere ontvangenis' - de zin welke in de verschijning van de Heilige Maagd van Lourdes aan het arme herderinnetje Bernadette Soubiroux werd geopenbaard. De betekenis van deze woorden zou zijn, dat de Vrouwe van Alle Volkeren zonder de erfzonde is ontvangen, dat wil zeggen vanaf het begin van haar menselijke existentie geen zintuig voor het materieel onbestemde van het leven heeft gekend.
In mijn bestaanswijze welke een onverwachte vernieuwing heeft mogen en kunnen beleven verbind ik deze woorden vanuit mijn belevingswereld met de persoonlijke verschijning van de Vrouwe aan de legendarische koningin Mary Stuart, Queen of Scotland/ selon: l'idee maternelle/ cff. Roland Barthes
Ik grijp de gelegenheid aan om te danken voor en te wijzen op de hoogste onderscheiding welke in Schotland wordt toegekend alleen door the Sovereign te bepalen en na Parlementaire goedkeuring, deze is geheten de Orde van de Distel, ingesteld door Jacobus II en volgens diens getuigenis op grond van een oudere, reeds bestaande maar in de vergetelheid wellicht geraakte ridderorde c.q. gilde, indien je het homoniem d'wisteal = thistle vrij zou vertalen naar het Nederlands, hoewel onvertaalbaar zelfs in het Engels, wordt dit dus/thus:
the Order of the Thistle
![]() |
| bessen - berries |
Van een heilig geloof kan men ook veel leren, zoals Sint Paulus doet schrijven: geloof leidt tot kennis -
![]() |
| 'nadenkend' - Cl5* |
- ik geloof in redelijke zin dat het beschouwen van de ondergegeven video opname naar de film The song of Bernadette' het beste is voor de lezer - de opname wordt geroemd als accuraat volgende hetgeen historisch bekend is over de wonderen van Lourdes - er bestaat naar ik mij herinner ook een Australische speelfilm waarin de hoofdpersoon Bernadette is geheten maar deze heb ik niet, helaas, kunnen achterhalen//
- Het wonder van Lourdes betreft een heel essentieel gegeven waarvan het eenieder vrijstaat waarde en geloof te hechten aan wat zijn of haar interpretatie is van de woorden: 'Je suis l'immaculee concepcion' - vrij vertaald luidt dat: 'Ik ben de zuivere ontvangenis' - de zin welke in de verschijning van de Heilige Maagd van Lourdes aan het arme herderinnetje Bernadette Soubiroux werd geopenbaard. De betekenis van deze woorden zou zijn, dat de Vrouwe van Alle Volkeren zonder de erfzonde is ontvangen, dat wil zeggen vanaf het begin van haar menselijke existentie geen zintuig voor het materieel onbestemde van het leven heeft gekend.
![]() |
| boodschap: 'naakt geboren' bron: Rijksmuseum - Amsterdam - Hermes - |
In mijn bestaanswijze welke een onverwachte vernieuwing heeft mogen en kunnen beleven verbind ik deze woorden vanuit mijn belevingswereld met de persoonlijke verschijning van de Vrouwe aan de legendarische koningin Mary Stuart, Queen of Scotland/ selon: l'idee maternelle/ cff. Roland Barthes
![]() |
| 'anjelieren' - Cl5* |
Ik grijp de gelegenheid aan om te danken voor en te wijzen op de hoogste onderscheiding welke in Schotland wordt toegekend alleen door the Sovereign te bepalen en na Parlementaire goedkeuring, deze is geheten de Orde van de Distel, ingesteld door Jacobus II en volgens diens getuigenis op grond van een oudere, reeds bestaande maar in de vergetelheid wellicht geraakte ridderorde c.q. gilde, indien je het homoniem d'wisteal = thistle vrij zou vertalen naar het Nederlands, hoewel onvertaalbaar zelfs in het Engels, wordt dit dus/thus:
the Order of the Thistle
![]() |
| Mary Queen of Scotts |
![]() |
| quote: 'there are 'things' belonging your Highness' bron: Rijksmuseum - Amsterdam |
![]() |
| goilden arch to the Neaw Garden - from: 'High Stewards on line' - 1ste bericht/ intermezzo for the Duke of Burlingen and Argull - Calyce and Aethlius had a son Endymion who led Aeolians from Thessaly and founded Elis. - we see this appearing in the realm of mythology: cff.: Gulliver// Travels (mind the name ressemblance between french 'travail' and english 'travel') - Some writers say that Endymion was a son of Zeus. As he was of unsurpassed beauty, the Moon fell in love with him, and Zeus allowed him to choose what he would, and he chose to sleep for ever, remaining deathless and ageless. Endymion had by a Naiad nymph or, as some say, by Iphianassa, a son Aetolus, who slew Apis, son of Phoroneus, and fled to the Curetian country. There he killed his hosts, Dorus and Laodocus and Polypoetes, the sons of Phthia and Apollo, and called the country Aetolia after himself.[12] (bron: Wikipedia) |
![]() |
| 'blason des stewards' - de High Stewards vormen het hoge college dat belast is met de taak van het uitvoerende principe in de Schotse landen - cff: voor ons - Veere - Schotse Huizen |
![]() |
| 'the kiss of stuart' |
Labels:
bankier,
beroepen,
cloud,
fuerst,
gewoonte,
High Steward,
Holy Mary,
liberiana,
Lourdes,
mandate,
mythologie,
Presbyterian,
rechtspraak,
samenwerking,
Stuart,
vision,
welcome
Locatie:
4351 Veere, Nederland
dinsdag 25 augustus 2015
a room with a view / uitzicht op een ommekeer van de richting
Glen Brittle.
Posted by Isle of Skye on zondag 21 september 2014
Nu wij derhalve leven in een kamer met uitzicht op een parkeerterrein en in de kitchenette een fijn meer intiem balkon dat in de hoftuin ziet, ligt het mij voor de gelukkige hand die natuurlijkerwijs zoekt om iets te doen te hebben, en nog mooier zou dat zijn het zonder meer poen erbij te kunnen stellen, sommige mensen zeggen liever 'om toch maar iets om handen te hebben', ga ik uiteraard een beetje de omgeving waar ik nu ben anders beleven en op meer mogelijkheden toetsen dan ik er tot nu toe in had waargenomen. In de lien (frans voor link) hierboven aan dus komt in beeld het eerste waar ik terecht kwam toen ik ging zoeken in het verhaal van achtergrond, afkomst en betrekkelijkheid, logisch is het niet in directe zin maar de foto van deze plek die genoemd is Glen Brittle werkt op mij in als een beeld dat het beste staat in het kader van de rubriek 'het parkeerterrein voor'. Het gaat om een nogal wijds te noemen uitzicht op een baai, die in de zee uitkomt en de foto laat zien de maar nauwelijks zichtbare horizon, een landschap dat ik wel al eens eerder heb gezocht maar nog nooit zo herkenbaar fris en nieuw bezag. Daarbij is het goed om te bedenken dat je meestal in Schotland het gevoel krijgt dat je aan het einde van de wereld bent gekomen.
![]() |
| titels: "Julien Cleophas - Clefforth geheten - ziet de brandende braamstruik wat het hem aangaat" - - naar originele foto/- al aht'ram - - altr: 'Lord Darnley in the icy dessert' - |
Al was het maar vanwege het interessante van het onderwerp dat overigens ook voor mij heel nieuw is en heel fris, vertel ik van deze dingen die zowel om verstandige als om persoonlijke redenen alweer voor heel wat tijdsperiodes en voorziende nog te behandelen vraagstukken ik terugvond in Schotland, of de landen die dan zo door ons genoemd worden, ik denk dat het voor ons hier in den lagere lande het beste geheten kan zijn het land van Alba zoals de Schotten hun Gaelic Highland wel noemden. De logica ervan zij dat wanneer wij dan toch in de lage landen woonachtig zijn, het niet onverstandig mag heten eens op zoek te gaan naar waar het de hoge landen heet.
![]() |
| de berkenboom wordt ook wel genoemd de witte boom - alba tree - ingedikt berkensap is voor veel kwalen heel heilzaam - je hebt ook 'Berken Haarwater' |
![]() |
| een vergezicht dat hoe wijdser het is hoe dichter het landschap mij bij mezelf brengt - voor de fotograaf heeft de plaats met de vuurtoren een naam - voor mij kent dit landschap geen geschreven naam = |
Labels:
beroepen,
Burgenland,
Doge,
First,
gewoonte,
heaven,
High Steward,
Holy Mary,
home,
humor,
parkeren,
Presbyterian,
rechtspraak,
samenwerking,
Stuart,
vision,
waardigheid,
waarheid waard
Locatie:
Bretagne virtuel, Frankrijk
zondag 23 augustus 2015
vervolgens : bericht van tartar Seann in atelier 5/2 tweed'/ 'heden achterhuis uitgave'
.een gallery waarvan het beeld beweegt is het eerste geweest dat 't junksjke ons bereegt:
Paul Gillard ---- het bereulde beregende bees'lender beeld
Een van de meest gecompliceerde schilderwerken die er zijn:
Robert Delanay - Tour Eiffel in de brouillon een reproductie van het werk en een bespreking zoals uitgegeven door het Guggenheim Museum te NYC - USA
de relationele sfeer is om redenen van vriendschap en trouw ter bestudering opgestuurd naar het programma: Boeren zoeken banen / niet te verwarren met de teevee show: Werk aan de Kerk/ zie de bijzondere foto tegen het vlammende licht van een zonsondergang boven zee van 2 dolfijnen/onderaan de bladzijde/
Paul Gillard ---- het bereulde beregende bees'lender beeld
Een van de meest gecompliceerde schilderwerken die er zijn:
Robert Delanay - Tour Eiffel in de brouillon een reproductie van het werk en een bespreking zoals uitgegeven door het Guggenheim Museum te NYC - USA
![]() |
| Huis Frankendael - toegangspoort |
de relationele sfeer is om redenen van vriendschap en trouw ter bestudering opgestuurd naar het programma: Boeren zoeken banen / niet te verwarren met de teevee show: Werk aan de Kerk/ zie de bijzondere foto tegen het vlammende licht van een zonsondergang boven zee van 2 dolfijnen/onderaan de bladzijde/
Labels:
beroepen,
cloud,
Doge,
First,
foliage,
heaven,
Heemstede,
Holy Mary,
icoon,
liberiana,
mandate,
rosegarden,
samenwerking,
van Eeghen,
Wiener Philharmoniker
zaterdag 22 augustus 2015
gerede des geboorde soortgedragen tekst in Word: me dunkt I am in envy born to bees a game
Confluence of the rivers Afton and the Nith
![]() |
| Mary Stuart - Queen of Scotia |
Bij elke geboorte hoort een moeder een een dame die de vroedvrouw speelt, ik heb gehoord van artsen dat geen kind daarom hetzelfde kweelt. In mijn geval heb ik tot heden toe geen duidelijkheid gekregen omtrent de vrouw die mij gedragen heeft en hedenavond also kweelde als het kind dat kwelen scheelde, en haar naam bleek mij te zijn de weelde die poerecties gepast heeft achten ons bekend zijnals de steunkous dragende ziele in te geven ter gewille daad om te zijn er voor hetgeen ons alle jaren gezien werd als de faal en feil waarvan ik niet vertelde dat die juist ons heeft geseefd voor elke vorm van cinematografische weergave en voorstelling van zaken waarvan alle vrouwen die zich verbonden achten met dit beeld dat Mary ons over de eeuwen van haar natuurlijke compositoir gezien enigszins steekhoudend kijkt in argumentatie dat zij althans bij mijn hart's verlangen verduidelijkte dat dan toch tenminste de tartan van de High Stewert of Froxsteail haar nicht the Lizzan Lady in A'gorend kan laten weten dat het nu wel gedaan is met die Kolly Lord Avon die haar haar sinte zonde in een globale ronde deelneming verwekt heeft dat haar huis hetgeen de Lizzard die Mary meegebracht had van de Table Ronde hem verteld had dat geen huis dat voor de evenrediging met la France ethangints Aengels Court hen fonds vitale zijn kan tot free fronde temeten in het zo brede Leicester' kenniskernbestand doen te weten aan dubbin'seamen en hun virtued knights daarnaar op zoek gegaan zijn zp van nut zich kunnen verwerven de emolumentatie ener erebaan, wij buigen het hoofd en wachten ons een antwoord, de avond komt de morgen in den stond.
Labels:
bankier,
beroepen,
Bulgarian,
cloud,
crew,
Doge,
Duncan Edwards,
feast,
foliage,
gemeente,
George Clifford,
gewoonte,
Heemstede,
Holy Mary,
Hortus Botanicus,
mandate,
Nasa vessel,
Romania,
rosegarden,
welcome
vrijdag 21 augustus 2015
vervolg 2 - terugzien in het heden en groetjes van de Opdammer Dijk/
.was over te geven. , ik ook niet, meestal begrepen als begiftigd met een onmiskenbare distantie, terwijl de familie van afkomst als engelen vrijwel de enigen zijn geweest die met een groot gevoel van begrijpen hun zieke broer die zo onverwacht kon veranderen van mening en van zijn doen en laten, broers wisten voldoende, zo dacht iedereen, en van mijn zusters heb ik nooit anders dan veel liefde en geduld en tijdige correctie mogen begrijpen. Er waren er ook in den lande die ons bleven steunen in de strijd van wat gedacht was dat er resteerde van de bedoeling die aanvankelijk van zijn leven was bekend geweest. Het is slechts een lichte melancholie gebleken die in de morgen wat vermoeidheid geeft, en het blij gevoel tot mijn geluk en inzake de bedoelingen van God de zeer succesvol verlopen strijd te kunnen strijden terwille van hetgeen mij altijd zeer duidelijk bekend en ter lering bewust is gebleven, dat ook ik niet van die wereld ben waar allen in den lande en ter wereld hun gezinte in gesteld hadden en wellicht gehouden hebben of weer willen stellen. Persoonlijk betreur ik het geenszins dat Hotel de L' Europe aan het einde van het Rokin nooit meer dan voor even in de hal rond te mogen kijken van binnen is betreden, ik zou ongetwijfeld zijn geeindigd met het opstaan uit het onbeslapen bed, en de verder opgedane handicap dat ik nu niemand meer recht in de ogen zal kunnen zien. Er zijn gerust wel keuzes die ik heb moeten en willen maken in de loop der jaren, momenten van het beleven van mijn vrije wil waarvoor ik echt voor even uit de wereld van het alledaagse leven ben gestapt. Ik denk dat het bij menigeen tot spanningen zou leiden indien ik hier te schrijven kwam dat ik alle die dagen en opvolgende nachten bij een voldoende helder bewustzijn op een antwoord uit de hoge hemelen heb gewacht inzake niet de strijd waarin ik deelde maar eerder of het mijn juist inzicht gaf te bidden voor de mensheid om genade voor het onrecht dat met de mensen werd beslecht in voordeel van die uitoefenden een onrecht in juist deze zin van redelijk verstand, dat het verzet en alle weigering die mij geschiedde ik wel degelijk uit vrije wil en keuze heb gedaan, wie zal mijn vraag beantwoorden kunnen die niet genieter is van een zinsbedachte overraden wereld maar deelneemt in diezelfde strijd om het enige aan kostbaarheid dat heden ons gebleven is: het leven zelf.
Ons gewone nuchtere verstand dat mij vertelt dat hier aan het werk is een onbekend gebleven zinsverband waarmee het niet mij te kennen gelukte deze wat autoritaire stadsgewesten te beleven als mij bekennende een hecht verstand, daarvan heb ik mijn moeder wel eens van een klein aantal positieve dingen in mijn bestaan verhaald, wat wel bleef hangen is geweest een altijd in de lucht gehangen en daar ook gebleven vraag wie zij ter wereld dan zou kunnen hebben gebracht die haar een wonder was gebleken en telkens keerde zij tot dezelfde vragen weer die haar om het voldoende antwoord vroegen voordat zij de deur besloegen die zij konden laten inzien. Tot mijn spijt zijn er geweest die mij zeker te bevinden zijn gekomen, maar echt, wanneer reeds zo dikwijls voorgelogen is de verwording van het west-europese gezelligheidsleven dat zich afspeelt doorgaans in een pijpenla aan het einde van een zijstraat van de Lange Veerstraat, om de hoek dus van de Warmoesstraat, dan wil je op den duur niet anders nog beleven dan de weelde van een zeer gesloten en ommuurde binnenhof. De lezers vinden misschien dat mijn nijvere woorden duurzaam overkomen als was ik geheel beneveld en te bedronken om er een waarheid in te ontwaren of te gedenken dat juist jij niet zo goed de woorden in het scherm kan lezen, ik bedoel zelfstandig deze woensdagmiddag niet weer naar de kapsalon te gaan.
In dit geheel van de loop der omstandighedendie diverse manieren om met de maatschappij in kontakt te treden treden dat niet in mijn macht ligt te doen betrekken op deze persoonlijke sfeer als mijn getuigenis maar ook in de nuchterheid die mij toekomt als uit de moederborst gedronken dat ik een Nederlandse mens ben van gegoede komaf naar het allen later bleek en wat mijn overmoedige dechalance ingeeft bemerkt het menselijk overwegen van jullie kant tot overmaat van ramp dat 'hij ons prima geknipt lijkt voor hetgeen wij denken dat de juiste man is' , het is mij nooit bekend gemaakt in een reguliere zin van het woord wat hetgeen zo duidelijk aan allen is waarvan zo lange tijd alweer gecontroleerd wordt of 'hij het nu nog niet door heeft', oftewel: 'is de man dan doof en blind?' - nog erger kwelt het mij te denken dat gezegd wordt 'klaarblijkelijk gaat het om een man waarvan je weten moet dat hij een beetje getikt is' = het is mij nooit in mijn leven in de eerste telling of in onze tweede herkansing gelukt te denken dat ik iets door zou hebben en wanneer ik een enkele keer wel meende dat er iets was dat zo'n slimme man met grote gaven wel door heeft en ik dat dan vertelde aan degene die dat aanging, ik meestal met verbazing werd aanhoord en slechts op zijn zachtst te horen kreeg dat van mijn verhaal helemaal niets bekend was, dat men mijn gedachtengang nooit had verwacht, of dat ik maar wat aan zat te ulevellen, of dat er niets van waar is, zoiets als jij bent maf kwam ook wel voor - een bevestiging van wat ik dus door zou moeten krijgen in welke zin ook mag niemand van God's bedoelingen verlangen en ik kan deze bij gebrek aan het vermogen dingen door te hebben of te krijgen onmogelijk verschaffen, het spijt mij voor jullie en ik ben tot tranens toe geroerd maar zo staan de zaken er dus voor in deze dagen, wie ik ben of wat hetgeen ik beoog of wil vetrtegenwoordigen, of wat de zwanenhals is voor dat verstopte hebbedingetje dat mee gerekend wordt in onze landen om te beamen dat het gebed is verhoord/neen dus, ik ben en wil niet zijn die wordt beoogd, en wat ge niet beseft op zijn beurt werd vervolgd alreeds zovele jaren, misschien zijn er als ik doe mijn verdogen naar vermogen in alle eeuwen onder de mensen bekend gebleven zoals gij verwacht en ik niet kan voldoen/
_________________________________________________________________________________bovenstaande wordt nog uitgewerkt maar is niet weggepoetst omdat ik de volgorde wil laten weten van het tot reden komen/
________________________________________________________________________________________________________________________
TOT HIER ONGECORRIGEERD EN UITGEWERKT GEBLEVEN / HIERONDER DE ZAAK WAAROVER IK MIJ ZORGEN MAAKT ZO GOED ALS IK DAT KAN VERWOORD ____________
21/08
---- Het is mijn voornemen jullie wens en verwachting naar waarheid te getuigen en eraan te voldoen, dat ik natuurlijk wel mij gedrongen voel in een respectvol antwoord te voorzien voor al hetgeen waaraan ik het vermag te kunnen voldoen, maar dat de gewoonten vergeten zijn voor het roepen van de vorst zo in den lande, dat was mij nooit bekend geworden, ik had daaraan in het geheel niet zo gedacht. Het enige dat ik nu doorzie is dat nooit eerder in de geschiedenis van onze lage landen aan de zee zich een dergelijk gevoelen voordeed, dat een volk niet bekend is met hoe het zijn vorst te roepen zou vermogen. Het gaat er niet om het onderwerp aanvaarden willen, dat betroffen heeft hetgeen men van ons kennen zal, dat de juiste persoon te verkiezen boven alle andere mij gedurig bezig hield als het probleem, dat deze natie niet meer als hetgeen betrof dat dit uitmaakt hetgeen het hare als de juiste ziet. Hetgeen mijn aandacht had en heeft en ook zal blijven, is mijn behoud derzelvers een gedenken, waarzonder ik voor niets en niemand vermag iets te betekenen kunnen, dat meer nog dat zo'n behoudenis een waarde heeft voor allen, ik in persoon vermag te geven juist een antwoord te willen en te mogen zijn op deze hun vraag, waarvan zij dan behoudenis verdienen. Dit blijke een bekentenis van mijn kant voordat waarheid daarin is gekomen, dat dit behoud een gelovig leven heeft gekend als is het in zijn tegenwoordigheid als een geweten spraak waarmee ik nog niet in het gerede ben gekomen, en deze schatting is den volke opgelegd zogenaamd het zijn tot haar leven, maar ten gevolge zij dan dit verhelen en hij vertwijfelt mij daarom, die dit mij bracht.
Zo spreek ik het dan uit door neer te schrijven dat de regels zijn:
* indien een volk geen vorst meer kent om het te leiden dan zullen de vooraanstaanden en verkozenen onder dit volk in aandachtige verdragelijkheid opdracht krijgen overeen te komen, dat er enkelen uit hun rijen worden verkozen om tot de hun aangevoegde plicht gezonden te worden zo'n volk tegenover de bestemde des Heren te vertegenwoordigen en ernaar te informeren wat dan volgens deze die hen wordt aangewezen de gedachte zij waartoe hij in zijn eenzaam overwegen is gekomen.
Ik vermag het niet in deze regelen te getuigen, dat het de wijsheid vraagt van mij te redenen aan die ik bemerk dat hun vertrouwen is daarin gesteld om deze dingen zeer zorgvuldig onder elkaar te overleggen. Maar aldus hun antwoord in der stede van hun vraag besproken hebbende tot een besluit te komen hoe dan met antwoord en met vraag, geen die het mij vertelde. Evenwel, het zij voorlopende op anderszins betrekkelijkheid van 's mensen welverstaan het antwoord U bekend, dat juist nu dat het recht des vorsten wordt van mij te laten weten wordt gevraagd, de regelen daartoe reeds vooraf door hen zijn bepaald dat dit het recht is dat mij wordt gesteld, te weten eerder dan die nu dan is bemerkt als zeer gewenst in het hemels firmament van onze dagen. Hier is een moeilijkheid die ik zeer wel heb bemerkt en denk te beschrijven kunnen en te onderkennen, naar het eensluidend antwoord dat ik als ware het onze eis zo voorzie te moeten debruskeren, dat het in hun vergadering zal geven hen in woord en wederwoord het besluit zal zijn in deze hun beletting te aanvaarden en zo deszulks als ook van hen besloten als dit hun uitverkozen lot te dragen. Vertegenwoordigend thans deze zinrijkheid in bijeengevoegde waarden van ons volk bij mijne tafel van hetgeen ik noemde mijn behoud, voor mij een zaak die ik ook wel vergeef te noemen ons bestuur zoals dit het bestrulecteren van weleer ooit gaf te op te merken, er is ervaring, kennis en uitdrukking, een levenswijze daarentwegen is daar helaas niet bemerkt, dat van hen gevraagd is in hun vergadering ter gerechter trouw bijeen te komen. Des volke kent immers de hun gekozenen daartoe in dat bijeenkomen in vergadering te overleggen wat het den volke van dezen in trouw verbond bijeen de juiste wijze dunkt om het te verstaan dat deze onbekende in het aardrijk die voor en van hen allen daarin tot besluit verenigd door hem al evenzeer de hen bestemde wordt vertegenwoordigd naar vertrouwen, dat hen en hem het juiste oordeel naderen wil en het goede hen en hem in keer en leer en wederkeer geraakt als gaf het hun vertrouwen hen het antwoord alzo van den Hoge, dat deze is bestemd hen in dit antwoord van zijn tafel te bekennen, dat hem evenzeer als goed en passend dunkt hen eraan te herinneren dat zij wel hem maar dat Hij die hem leidt hen heeft verkozen hem te doen zenden tot allen die hem behoren nu als zijn vertrouwde mensen. Ten eindigende die vraag om vergeving van deze op dat verschijnen vervolgende bevragen om ten oordele van die hem gaf hetgeen dat hunne welgevallen is geworden evenzo - en al evenzeer wordt het hen gevraagd hem te bemerken dat ook hij in zijn gedachtenis voor hen allen in diezelfde hen bepaalde gronden van behouden huis geplant is die dit volk de juiste was bestemd in een tijd hen allen onbekend gebleven toen zij nog hun verstand niet zagen komen aangaande die hen een verplaatste staat zij waarin zij nu juist hem hun aanbod vroegen ook in hun landelijk vertrouwen hen te kunnen schragen - wanneer er dan een overeenstemming is bereikt in deze dingen en is het naar het hun tradities luiden en geheugenis hen behaalde lotgevallen zijn tot stilte van de woorden tot hun eigen wetsverbond naar de natuur der landelijke overwegingen hen als zekerheid bekend geraakt, dan vragen zij hun thans bekend geworden heer of het hem instemt dat hun overtuiging hen naar rechtmatigheid toekomt, dat ook de heer die zij als vreemdeling leerden gewennen aan hun zeden naar het hun voorwaardelijke redenen betreft zich in zijn land geraakt acht te zijn aangekomen als na de verre reizen waarvan hen is verteld dat hij hen heeft gemaakt/
Dan, nadat zij weer in hun vergadering naar de gewoonte en het inzicht het hen goed erkent bijeen zijn gekomen en zij verslag hebben gedaan van alle antwoorden op de vragen die zij hadden meegekregen in aandacht voor wat hen allen die vragen zijn die alom gesteld werden omtrent de situatie waarin zij zijn geraakt dat er hen geen herder is gebleven om hen in hun gemeenschappelijke aard en aandacht te leiden en allen hun dorsten naar de zekerheid die bij den Hoge te bemerken is en in de wereld is toevertrouwd om hen te getuigen aan die onder de hen bekenden daarmee is vertrouwd, soms geschiedt het wel dat hen de waarheid in haar aanzegging dat deze hen bekend zal zijn wanneer het de waarheid dunkt de tijd te zijn gekomen daartoe in zo een onverwachte zin ten antwoord te zijn gegeven, deze waarheid evenwel die zij zich wensen te kennen of te worden geleerd evenzeer heeft als kenmerkende eigenheid dat hij nimmer bekend wordt in de vorm van het voorkomend antwoord op een van de mensen zelf gestelde vraag, men kan die waarheid evenmin wachten of verwachten/
/dan gaat de vergadering over in het vaststellen en overleggen van het tot die tijd bereikte verdragen zonder uitzicht te vragen op deze bemoediging, dat gekomen is de werkelijkheid der omstandigheden van dit volk als onder alle volkeren toevertrouwd aan die hem en alle mensen die met hem zijn, lijkt de vergadering in hun belang en fijne overweging van voorzichtige bemerkingen te worden als een hen gezonden die zij mogen raadplegen in de tijden van hun onbesliste nood, en indien de door hen wel bekend geworden persoonlijke vertegenwoordiging deze bevraagden is voorgesteld bij naam terzake van hun instemming met die keuze indien hun zaak in aandacht en erkenning en genadige vervulling hen geraakt als een bevestigd onderling verdrag dat zij de juiste beslissing henzelf is toebedeeld als overeenstemming waar tweedracht heerste als ware dat hun rechte weg naar de rechtvaardigheid in dat land dat zij dan tenminste wel overeenstemmend zagen aanvaard, evenwel om de begenadiging van antwoord op hun eeuwig durend zoekend verder onderhoud met die zij als hun heer verkozen na dit onderling te hebben erkend dat in gezamelijkheid van overtuiging zijn volk hen terug verwacht dat het hen begunstigd werd tesamen te herkennen naar het persoonlijke geheim dat zijn aanwezigheid voor hen ter plaatse doet bekennen het gewoonterecht deze dan pas voor te stellen de hen bekende naam te blijven dragen of dat zij hem tot heerschappij bewaren hoe het hem bekend is zodanig dat dan luid hij noemt zijn naam/
/ dat zij in een korte plechtigheid vanuit den volke door hen aan deze mens die zij thans herkend hebben als hen een gelijke in heersende motieven dat zij mogen hem getuigenis geven betreffende de erkentelijkheid van het door hem aanvaarde uitgenodigde volk, het zij de keuze van het onderlinge overleg ofwel in de gezonden commissie ofwel in een terugkeer met de verkregen rechten naar de vergadering die hem wordt verwacht te dienen te vervragen of dit volk hem daarin terwille zijnde haar gelijk en toestemming van deze mag verkrijgen als hun antwoord dat zij juist hebben gedacht dat hij hen zijn begeleidend recht en eigener berecht toekent dat dit volk en deze oudsten hem geleiden mogen totdat de Here hen en hem met zijn finale antwoord tot ons allen komen zal.
met ons allen verwachten overeenstemming dat heeft voor het oplossen van al die problemen waarvan de mensen voor alle tekortkomingen en het nare van zaken waar mijn persoon ook wel kreeg mee te maken, te stoppen, als ik mij wel herinner vertelt in deze bewoording nu precies wat voor mijn aandacht wel min of meer bekend is maar waar ik nooit zo mij van bewust ben geweest dan in een meer afstandelijk verband/ er zullen er zijn die wat moeite hebben met de trage voortgang van de memorie van antwoord die ge te verwachten hebt van karakteristieke kenmerkende trekken voor een land dat zich naar het mijn indruk is reeds lang heeft laten wachten in de verwachting dat er een zal komen die dan plotseling alle regelen van zin en betekenis wel even in een uiteraard geheel nieuwe gedachte en betekenis uit zijn mouw zal schudden, leve evenwel op de eerste plaats een gebiedelijke aandacht waar ik zelden van spreken kon of schrijven, doorgaans verbleven mijn overwegingen in het buitenland of betroffen meer als vorm van buitenlandse aangelegenheden te benoemen aandachtsgebieden, alleen ik persoonlijk kan begrijpen dat ik sinds lange tijd geen inwoner was van hetzelfde land als waar allen meenden dat deze Clement zich verroerde in de wijze zoals ieder's levendig verstand hetzelfde beeld zou geven, zijn getekende naam staat in deze wat in tegenstandelijk verband te dralen, wat velen menen dat beter is is hetgeen ik verklaar als een onnodige gedachtenis: er valt eenvoudigweg geheel niets te bekennen of erkennen of meerderwerk te verkennen dan wat er al betekend is, de gedachte moge U bekennen geheel voor Uzelve: deze God en Vader is ons tot getuige en getuigenis voor nader overleg, die voor ons gaat behoef ik niet zo dadelijk dan ook maar te volgen, ik waarschuw slechts dat te bemerken valt dat mijn landgenoten geneigd zijn tot een verkeerd verlangen te bevragen: er zal een Clemens komen om hen niet alleen te boeien, maar ook hun aandacht gevangen te houden, en het liefst zal de man vooreerst hun kinderwens vervolgen/
dat hij zou aanvaarden hetgeen tot de realiteitsbeleving van mijn landgenoten sinds jaren al behoort, hoe het de Here Here is te kwijten dat mijn ziel zich min of meer Hij had verborgen aan de achterzijde van de maan dat toon ik nog hopelijk wel eens met een passend woord verrassend aan, nu gevalt het meer te bedenken dat hoewel de beleving die de brouillon biedt wel erkentelijkheid oproept voor de organiserende instelling van het West-Fries Genootschap, maar dat een verdieping van de onbekendheid in deze mij toch zeer onopgemerkt overviel, zekerheid is waar ik om vraag en deze hoop ik met de toegevelijkheid dat het ook echt om deze mens gaat die ik heet te zijn te verkrijgen maar het antwoord en het initierend plan mij weer te rekenen tot het leven behoort aan die instantie toe die mij zowel mijn leven gaf als het onthield, de eerste gedachte involge hetgeen mij is bekend gemaakt is wel dat ik bij ontstentenis van antwoord tot mijn volk kan wenden om eenzelfde vorm van erkentelijkheid te verkrijgen, het richt zich in deze op de zekerheid dat de Vader mij vertelde dat Hij ook in het volk begaf te laten weten mij: ' en Ik ben het volk' /geheel vrij om in en over te debatteren, wat mij betreft als blinde van de dagen die voorbij gegaan zijn als in een merelvlucht geef ik te kennen dat de gekwijte zijde van een schrijver is: 'ik vind dit heel eng'
en wenste het eerste waar het oog op viel toen ik zomaar hedenmorgen met mijn neus in het botervlootje viel, alleen de muisjes zullen ons ontbreken maar er is tenslotte wel dat scheepsbeschuit, is geweest een dieper ingaan op deze reeds tot het verdwijnende bestandelijk getijdenboek gerekende Streekgebondenheid voor mijn persoonlijk leven, ik bdoel ik heb wat gewandeld in het Noord-Hollandse zakelijke en familiaire leven, kom ik terecht dan bij de zo dikwijls opgemerkte West-Friese achtergrond waar ik nog nooit zo vaak mee bezig was als de laatste dagen, het is logisch dat iemand die wat leegte ervaart aangaande zijn identiteit zoals dat heet, dus zijn zelfbeleving zullen we maar zeggen, op zoek gaat naar familie en andere nabije kostverloren herbelevenissen, er viel altijd wel veel te vertellen maar helaas is evenals een beeldend kunstenaar ook een schrijverke niet bekend als een zeer spraakzaam zich vertonende indiduele wereld van belangen waar een normaal mens natuurlijk gewoon nooit over spreekt, het gaat meer om een verlangen dat iedereen wel van zichzelf eens tegenkomt waarvan ik gewoon iets wil laten vertonen dat mededeelt in ons gezamelijk streven hoe het met die wereldlijke zintuigen van deze Clement is gesteld, de aangelinkte wereld die toegang geeft tot dit kleinbeeldige strijdplan wordt vermeld naar zijn titel: enkele beelden van Molen de Lastdrager in Andijk - netter
| Ephese - Dydima - tempelsteen met Gorgo kop |
Ons gewone nuchtere verstand dat mij vertelt dat hier aan het werk is een onbekend gebleven zinsverband waarmee het niet mij te kennen gelukte deze wat autoritaire stadsgewesten te beleven als mij bekennende een hecht verstand, daarvan heb ik mijn moeder wel eens van een klein aantal positieve dingen in mijn bestaan verhaald, wat wel bleef hangen is geweest een altijd in de lucht gehangen en daar ook gebleven vraag wie zij ter wereld dan zou kunnen hebben gebracht die haar een wonder was gebleken en telkens keerde zij tot dezelfde vragen weer die haar om het voldoende antwoord vroegen voordat zij de deur besloegen die zij konden laten inzien. Tot mijn spijt zijn er geweest die mij zeker te bevinden zijn gekomen, maar echt, wanneer reeds zo dikwijls voorgelogen is de verwording van het west-europese gezelligheidsleven dat zich afspeelt doorgaans in een pijpenla aan het einde van een zijstraat van de Lange Veerstraat, om de hoek dus van de Warmoesstraat, dan wil je op den duur niet anders nog beleven dan de weelde van een zeer gesloten en ommuurde binnenhof. De lezers vinden misschien dat mijn nijvere woorden duurzaam overkomen als was ik geheel beneveld en te bedronken om er een waarheid in te ontwaren of te gedenken dat juist jij niet zo goed de woorden in het scherm kan lezen, ik bedoel zelfstandig deze woensdagmiddag niet weer naar de kapsalon te gaan.
In dit geheel van de loop der omstandighedendie diverse manieren om met de maatschappij in kontakt te treden treden dat niet in mijn macht ligt te doen betrekken op deze persoonlijke sfeer als mijn getuigenis maar ook in de nuchterheid die mij toekomt als uit de moederborst gedronken dat ik een Nederlandse mens ben van gegoede komaf naar het allen later bleek en wat mijn overmoedige dechalance ingeeft bemerkt het menselijk overwegen van jullie kant tot overmaat van ramp dat 'hij ons prima geknipt lijkt voor hetgeen wij denken dat de juiste man is' , het is mij nooit bekend gemaakt in een reguliere zin van het woord wat hetgeen zo duidelijk aan allen is waarvan zo lange tijd alweer gecontroleerd wordt of 'hij het nu nog niet door heeft', oftewel: 'is de man dan doof en blind?' - nog erger kwelt het mij te denken dat gezegd wordt 'klaarblijkelijk gaat het om een man waarvan je weten moet dat hij een beetje getikt is' = het is mij nooit in mijn leven in de eerste telling of in onze tweede herkansing gelukt te denken dat ik iets door zou hebben en wanneer ik een enkele keer wel meende dat er iets was dat zo'n slimme man met grote gaven wel door heeft en ik dat dan vertelde aan degene die dat aanging, ik meestal met verbazing werd aanhoord en slechts op zijn zachtst te horen kreeg dat van mijn verhaal helemaal niets bekend was, dat men mijn gedachtengang nooit had verwacht, of dat ik maar wat aan zat te ulevellen, of dat er niets van waar is, zoiets als jij bent maf kwam ook wel voor - een bevestiging van wat ik dus door zou moeten krijgen in welke zin ook mag niemand van God's bedoelingen verlangen en ik kan deze bij gebrek aan het vermogen dingen door te hebben of te krijgen onmogelijk verschaffen, het spijt mij voor jullie en ik ben tot tranens toe geroerd maar zo staan de zaken er dus voor in deze dagen, wie ik ben of wat hetgeen ik beoog of wil vetrtegenwoordigen, of wat de zwanenhals is voor dat verstopte hebbedingetje dat mee gerekend wordt in onze landen om te beamen dat het gebed is verhoord/neen dus, ik ben en wil niet zijn die wordt beoogd, en wat ge niet beseft op zijn beurt werd vervolgd alreeds zovele jaren, misschien zijn er als ik doe mijn verdogen naar vermogen in alle eeuwen onder de mensen bekend gebleven zoals gij verwacht en ik niet kan voldoen/
_________________________________________________________________________________bovenstaande wordt nog uitgewerkt maar is niet weggepoetst omdat ik de volgorde wil laten weten van het tot reden komen/
________________________________________________________________________________________________________________________
TOT HIER ONGECORRIGEERD EN UITGEWERKT GEBLEVEN / HIERONDER DE ZAAK WAAROVER IK MIJ ZORGEN MAAKT ZO GOED ALS IK DAT KAN VERWOORD ____________
21/08
---- Het is mijn voornemen jullie wens en verwachting naar waarheid te getuigen en eraan te voldoen, dat ik natuurlijk wel mij gedrongen voel in een respectvol antwoord te voorzien voor al hetgeen waaraan ik het vermag te kunnen voldoen, maar dat de gewoonten vergeten zijn voor het roepen van de vorst zo in den lande, dat was mij nooit bekend geworden, ik had daaraan in het geheel niet zo gedacht. Het enige dat ik nu doorzie is dat nooit eerder in de geschiedenis van onze lage landen aan de zee zich een dergelijk gevoelen voordeed, dat een volk niet bekend is met hoe het zijn vorst te roepen zou vermogen. Het gaat er niet om het onderwerp aanvaarden willen, dat betroffen heeft hetgeen men van ons kennen zal, dat de juiste persoon te verkiezen boven alle andere mij gedurig bezig hield als het probleem, dat deze natie niet meer als hetgeen betrof dat dit uitmaakt hetgeen het hare als de juiste ziet. Hetgeen mijn aandacht had en heeft en ook zal blijven, is mijn behoud derzelvers een gedenken, waarzonder ik voor niets en niemand vermag iets te betekenen kunnen, dat meer nog dat zo'n behoudenis een waarde heeft voor allen, ik in persoon vermag te geven juist een antwoord te willen en te mogen zijn op deze hun vraag, waarvan zij dan behoudenis verdienen. Dit blijke een bekentenis van mijn kant voordat waarheid daarin is gekomen, dat dit behoud een gelovig leven heeft gekend als is het in zijn tegenwoordigheid als een geweten spraak waarmee ik nog niet in het gerede ben gekomen, en deze schatting is den volke opgelegd zogenaamd het zijn tot haar leven, maar ten gevolge zij dan dit verhelen en hij vertwijfelt mij daarom, die dit mij bracht.
Zo spreek ik het dan uit door neer te schrijven dat de regels zijn:
* indien een volk geen vorst meer kent om het te leiden dan zullen de vooraanstaanden en verkozenen onder dit volk in aandachtige verdragelijkheid opdracht krijgen overeen te komen, dat er enkelen uit hun rijen worden verkozen om tot de hun aangevoegde plicht gezonden te worden zo'n volk tegenover de bestemde des Heren te vertegenwoordigen en ernaar te informeren wat dan volgens deze die hen wordt aangewezen de gedachte zij waartoe hij in zijn eenzaam overwegen is gekomen.
Ik vermag het niet in deze regelen te getuigen, dat het de wijsheid vraagt van mij te redenen aan die ik bemerk dat hun vertrouwen is daarin gesteld om deze dingen zeer zorgvuldig onder elkaar te overleggen. Maar aldus hun antwoord in der stede van hun vraag besproken hebbende tot een besluit te komen hoe dan met antwoord en met vraag, geen die het mij vertelde. Evenwel, het zij voorlopende op anderszins betrekkelijkheid van 's mensen welverstaan het antwoord U bekend, dat juist nu dat het recht des vorsten wordt van mij te laten weten wordt gevraagd, de regelen daartoe reeds vooraf door hen zijn bepaald dat dit het recht is dat mij wordt gesteld, te weten eerder dan die nu dan is bemerkt als zeer gewenst in het hemels firmament van onze dagen. Hier is een moeilijkheid die ik zeer wel heb bemerkt en denk te beschrijven kunnen en te onderkennen, naar het eensluidend antwoord dat ik als ware het onze eis zo voorzie te moeten debruskeren, dat het in hun vergadering zal geven hen in woord en wederwoord het besluit zal zijn in deze hun beletting te aanvaarden en zo deszulks als ook van hen besloten als dit hun uitverkozen lot te dragen. Vertegenwoordigend thans deze zinrijkheid in bijeengevoegde waarden van ons volk bij mijne tafel van hetgeen ik noemde mijn behoud, voor mij een zaak die ik ook wel vergeef te noemen ons bestuur zoals dit het bestrulecteren van weleer ooit gaf te op te merken, er is ervaring, kennis en uitdrukking, een levenswijze daarentwegen is daar helaas niet bemerkt, dat van hen gevraagd is in hun vergadering ter gerechter trouw bijeen te komen. Des volke kent immers de hun gekozenen daartoe in dat bijeenkomen in vergadering te overleggen wat het den volke van dezen in trouw verbond bijeen de juiste wijze dunkt om het te verstaan dat deze onbekende in het aardrijk die voor en van hen allen daarin tot besluit verenigd door hem al evenzeer de hen bestemde wordt vertegenwoordigd naar vertrouwen, dat hen en hem het juiste oordeel naderen wil en het goede hen en hem in keer en leer en wederkeer geraakt als gaf het hun vertrouwen hen het antwoord alzo van den Hoge, dat deze is bestemd hen in dit antwoord van zijn tafel te bekennen, dat hem evenzeer als goed en passend dunkt hen eraan te herinneren dat zij wel hem maar dat Hij die hem leidt hen heeft verkozen hem te doen zenden tot allen die hem behoren nu als zijn vertrouwde mensen. Ten eindigende die vraag om vergeving van deze op dat verschijnen vervolgende bevragen om ten oordele van die hem gaf hetgeen dat hunne welgevallen is geworden evenzo - en al evenzeer wordt het hen gevraagd hem te bemerken dat ook hij in zijn gedachtenis voor hen allen in diezelfde hen bepaalde gronden van behouden huis geplant is die dit volk de juiste was bestemd in een tijd hen allen onbekend gebleven toen zij nog hun verstand niet zagen komen aangaande die hen een verplaatste staat zij waarin zij nu juist hem hun aanbod vroegen ook in hun landelijk vertrouwen hen te kunnen schragen - wanneer er dan een overeenstemming is bereikt in deze dingen en is het naar het hun tradities luiden en geheugenis hen behaalde lotgevallen zijn tot stilte van de woorden tot hun eigen wetsverbond naar de natuur der landelijke overwegingen hen als zekerheid bekend geraakt, dan vragen zij hun thans bekend geworden heer of het hem instemt dat hun overtuiging hen naar rechtmatigheid toekomt, dat ook de heer die zij als vreemdeling leerden gewennen aan hun zeden naar het hun voorwaardelijke redenen betreft zich in zijn land geraakt acht te zijn aangekomen als na de verre reizen waarvan hen is verteld dat hij hen heeft gemaakt/
Dan, nadat zij weer in hun vergadering naar de gewoonte en het inzicht het hen goed erkent bijeen zijn gekomen en zij verslag hebben gedaan van alle antwoorden op de vragen die zij hadden meegekregen in aandacht voor wat hen allen die vragen zijn die alom gesteld werden omtrent de situatie waarin zij zijn geraakt dat er hen geen herder is gebleven om hen in hun gemeenschappelijke aard en aandacht te leiden en allen hun dorsten naar de zekerheid die bij den Hoge te bemerken is en in de wereld is toevertrouwd om hen te getuigen aan die onder de hen bekenden daarmee is vertrouwd, soms geschiedt het wel dat hen de waarheid in haar aanzegging dat deze hen bekend zal zijn wanneer het de waarheid dunkt de tijd te zijn gekomen daartoe in zo een onverwachte zin ten antwoord te zijn gegeven, deze waarheid evenwel die zij zich wensen te kennen of te worden geleerd evenzeer heeft als kenmerkende eigenheid dat hij nimmer bekend wordt in de vorm van het voorkomend antwoord op een van de mensen zelf gestelde vraag, men kan die waarheid evenmin wachten of verwachten/
/dan gaat de vergadering over in het vaststellen en overleggen van het tot die tijd bereikte verdragen zonder uitzicht te vragen op deze bemoediging, dat gekomen is de werkelijkheid der omstandigheden van dit volk als onder alle volkeren toevertrouwd aan die hem en alle mensen die met hem zijn, lijkt de vergadering in hun belang en fijne overweging van voorzichtige bemerkingen te worden als een hen gezonden die zij mogen raadplegen in de tijden van hun onbesliste nood, en indien de door hen wel bekend geworden persoonlijke vertegenwoordiging deze bevraagden is voorgesteld bij naam terzake van hun instemming met die keuze indien hun zaak in aandacht en erkenning en genadige vervulling hen geraakt als een bevestigd onderling verdrag dat zij de juiste beslissing henzelf is toebedeeld als overeenstemming waar tweedracht heerste als ware dat hun rechte weg naar de rechtvaardigheid in dat land dat zij dan tenminste wel overeenstemmend zagen aanvaard, evenwel om de begenadiging van antwoord op hun eeuwig durend zoekend verder onderhoud met die zij als hun heer verkozen na dit onderling te hebben erkend dat in gezamelijkheid van overtuiging zijn volk hen terug verwacht dat het hen begunstigd werd tesamen te herkennen naar het persoonlijke geheim dat zijn aanwezigheid voor hen ter plaatse doet bekennen het gewoonterecht deze dan pas voor te stellen de hen bekende naam te blijven dragen of dat zij hem tot heerschappij bewaren hoe het hem bekend is zodanig dat dan luid hij noemt zijn naam/
/ dat zij in een korte plechtigheid vanuit den volke door hen aan deze mens die zij thans herkend hebben als hen een gelijke in heersende motieven dat zij mogen hem getuigenis geven betreffende de erkentelijkheid van het door hem aanvaarde uitgenodigde volk, het zij de keuze van het onderlinge overleg ofwel in de gezonden commissie ofwel in een terugkeer met de verkregen rechten naar de vergadering die hem wordt verwacht te dienen te vervragen of dit volk hem daarin terwille zijnde haar gelijk en toestemming van deze mag verkrijgen als hun antwoord dat zij juist hebben gedacht dat hij hen zijn begeleidend recht en eigener berecht toekent dat dit volk en deze oudsten hem geleiden mogen totdat de Here hen en hem met zijn finale antwoord tot ons allen komen zal.
met ons allen verwachten overeenstemming dat heeft voor het oplossen van al die problemen waarvan de mensen voor alle tekortkomingen en het nare van zaken waar mijn persoon ook wel kreeg mee te maken, te stoppen, als ik mij wel herinner vertelt in deze bewoording nu precies wat voor mijn aandacht wel min of meer bekend is maar waar ik nooit zo mij van bewust ben geweest dan in een meer afstandelijk verband/ er zullen er zijn die wat moeite hebben met de trage voortgang van de memorie van antwoord die ge te verwachten hebt van karakteristieke kenmerkende trekken voor een land dat zich naar het mijn indruk is reeds lang heeft laten wachten in de verwachting dat er een zal komen die dan plotseling alle regelen van zin en betekenis wel even in een uiteraard geheel nieuwe gedachte en betekenis uit zijn mouw zal schudden, leve evenwel op de eerste plaats een gebiedelijke aandacht waar ik zelden van spreken kon of schrijven, doorgaans verbleven mijn overwegingen in het buitenland of betroffen meer als vorm van buitenlandse aangelegenheden te benoemen aandachtsgebieden, alleen ik persoonlijk kan begrijpen dat ik sinds lange tijd geen inwoner was van hetzelfde land als waar allen meenden dat deze Clement zich verroerde in de wijze zoals ieder's levendig verstand hetzelfde beeld zou geven, zijn getekende naam staat in deze wat in tegenstandelijk verband te dralen, wat velen menen dat beter is is hetgeen ik verklaar als een onnodige gedachtenis: er valt eenvoudigweg geheel niets te bekennen of erkennen of meerderwerk te verkennen dan wat er al betekend is, de gedachte moge U bekennen geheel voor Uzelve: deze God en Vader is ons tot getuige en getuigenis voor nader overleg, die voor ons gaat behoef ik niet zo dadelijk dan ook maar te volgen, ik waarschuw slechts dat te bemerken valt dat mijn landgenoten geneigd zijn tot een verkeerd verlangen te bevragen: er zal een Clemens komen om hen niet alleen te boeien, maar ook hun aandacht gevangen te houden, en het liefst zal de man vooreerst hun kinderwens vervolgen/
dat hij zou aanvaarden hetgeen tot de realiteitsbeleving van mijn landgenoten sinds jaren al behoort, hoe het de Here Here is te kwijten dat mijn ziel zich min of meer Hij had verborgen aan de achterzijde van de maan dat toon ik nog hopelijk wel eens met een passend woord verrassend aan, nu gevalt het meer te bedenken dat hoewel de beleving die de brouillon biedt wel erkentelijkheid oproept voor de organiserende instelling van het West-Fries Genootschap, maar dat een verdieping van de onbekendheid in deze mij toch zeer onopgemerkt overviel, zekerheid is waar ik om vraag en deze hoop ik met de toegevelijkheid dat het ook echt om deze mens gaat die ik heet te zijn te verkrijgen maar het antwoord en het initierend plan mij weer te rekenen tot het leven behoort aan die instantie toe die mij zowel mijn leven gaf als het onthield, de eerste gedachte involge hetgeen mij is bekend gemaakt is wel dat ik bij ontstentenis van antwoord tot mijn volk kan wenden om eenzelfde vorm van erkentelijkheid te verkrijgen, het richt zich in deze op de zekerheid dat de Vader mij vertelde dat Hij ook in het volk begaf te laten weten mij: ' en Ik ben het volk' /geheel vrij om in en over te debatteren, wat mij betreft als blinde van de dagen die voorbij gegaan zijn als in een merelvlucht geef ik te kennen dat de gekwijte zijde van een schrijver is: 'ik vind dit heel eng'
en wenste het eerste waar het oog op viel toen ik zomaar hedenmorgen met mijn neus in het botervlootje viel, alleen de muisjes zullen ons ontbreken maar er is tenslotte wel dat scheepsbeschuit, is geweest een dieper ingaan op deze reeds tot het verdwijnende bestandelijk getijdenboek gerekende Streekgebondenheid voor mijn persoonlijk leven, ik bdoel ik heb wat gewandeld in het Noord-Hollandse zakelijke en familiaire leven, kom ik terecht dan bij de zo dikwijls opgemerkte West-Friese achtergrond waar ik nog nooit zo vaak mee bezig was als de laatste dagen, het is logisch dat iemand die wat leegte ervaart aangaande zijn identiteit zoals dat heet, dus zijn zelfbeleving zullen we maar zeggen, op zoek gaat naar familie en andere nabije kostverloren herbelevenissen, er viel altijd wel veel te vertellen maar helaas is evenals een beeldend kunstenaar ook een schrijverke niet bekend als een zeer spraakzaam zich vertonende indiduele wereld van belangen waar een normaal mens natuurlijk gewoon nooit over spreekt, het gaat meer om een verlangen dat iedereen wel van zichzelf eens tegenkomt waarvan ik gewoon iets wil laten vertonen dat mededeelt in ons gezamelijk streven hoe het met die wereldlijke zintuigen van deze Clement is gesteld, de aangelinkte wereld die toegang geeft tot dit kleinbeeldige strijdplan wordt vermeld naar zijn titel: enkele beelden van Molen de Lastdrager in Andijk - netter
Labels:
beroepen,
cloud,
gemeente,
gewoonte,
Hartenkamp Groep,
Heemstede,
Holy Mary,
Romania,
rosegarden,
samenwerking,
staat der nedere landen,
Vereniging Hendrick de Keijzer,
welcome
Locatie:
Herenweg, Heemstede, Nederland
maandag 17 augustus 2015
greeting my owns and showns friendly cliffort's far-away Sanube Rumor lands/

quile alleged feed of good governant virtues - Italy 14th centurtois - **thank you so God amending all 4solvage toll the Tillian: a swod in this word setting out to save our friends in tally Danube Rivers lands/

- /comment: there are in Romania so dear to my heart's minding too very interesting mills to find, they are build up with unvarnished wood but rather the wood is in a way we do not know about the how'nd what's this what we've seen the photographs for seemed preparated for longer functional constructive use than only for the months of a summer or two during which bare wood could easily rotten down in marshy river lands/
- interesting sights of these mills I mention are possibly to find in web pages for tourism in Romania but to reach these means rather an endeavor and takes caring so carefull attention, discernation and time free, what's more this work asks for a patient look tweece I've not any moment spare or dare freed for, so please, if you who readerest in this word likes this so unexpected message, do tell the crowdy all beloved griends living near and atso the rich shores of Danube rivers waiting all for the connection and corrective cordials to signal them he is a Him, tell these so beloved confidents he'll show up with a twister's responds pie and nogats cooky unawarded in the metal coins handing over so good managed in time set out they'll in Romanian Bulliant lands end will not even get the refowed chance to make themselves the twists they used are twinning this to have saming the seems of the agreement glowing all in hurrying hatered by themselves created, [pause] never a good mannering jealous silly forgives the owner sidy persual personite for his wheeling out endeavors he had better see to better his moods and shelving goods/ that is to mean I love the Danube lands showing up the fields and flowers wherever they like each morning in my set out affronts of the awaken singing handing in the pourage of breakfast coffee hour, sniff sniff the lovely snippets nobody will ever have a look in but my Vittorio of Romanian and the shealing Samuel Serbant having left forever a teamed love ealed in my due given second chanmger in the chest/ and there are more than this two I was cakilling now by bacau seny nameseem//

Abonneren op:
Reacties (Atom)



















